Samenwerken voor het beste resultaat

Binnen de VanDrie Group worden vele talen gesproken. Bij ESA, één van onze kalfsvleesverwerkende bedrijven, hebben onze collega’s zeker 21 verschillende nationaliteiten. Een sprekend voorbeeld zijn Kiflemariam en Haben. Twee medewerkers van Eritrese afkomst. Ze vertellen ons over hun werk bij ESA.

18-05-2020

Het is vrijdagmiddag als Kiflemariam en Haben na een lange werkweek bij ons komen zitten. Een tolk helpt ons vandaag met de vertaling. De heren zijn sinds enkele jaren in Nederland en spreken al redelijk Nederlands en Engels. Omdat ze vanochtend al vroeg aan het werk waren, geven Kiflemariam en Haben aan dat prettig is om in moedertaal hun verhaal te doen.

Kiflemariam had nooit gedacht ooit een andere taal dan Eritrees te spreken, evenmin als bij een vleesverwerker aan de gang te gaan. “In Eritrea kennen we zoiets dergelijks eigenlijk niet. We onderhielden onze eigen boerderij en samen met de buren deelden we een rund. Maar zo precies als we nu dagelijks werken, daar zijn ze in Eritrea jaloers op!’’

Het vinden van een baan was nadat ze als asielzoeker en uiteindelijk statushouder in Nederland kwamen nog niet zo gemakkelijk. Zonder de taal goed te beheersen, was het houden van een sollicitatiegesprek of het schrijven van een motivatiebrief nog niet zo gemakkelijk. Kiflemariam hoorde via de inburgeringcursus van ESA en kwam in contact met een uitzendbureau dat samenwerkt met ESA. Samen met een uitzendbureau en het werkbedrijf van de gemeente Apeldoorn kwam Kiflemariam met enkele vrienden op bezoek bij ESA. Na een rondleiding door het bedrijf voelden ze er wel wat voor om hier aan de gang te gaan.

Rowie Mennenga, P&O adviseur bij ESA vertelt ons hoe het na die bewuste rondleiding verder ging:

‘’De mannen zijn snel bij ons aan het werk gegaan, maar moesten wel wennen aan een groot bedrijf. Overigens moesten wij ook wennen, maar dat is logisch bij cultuurverschillen. Zo wordt op gebied van werk in Eritrea alles veelal informeel geregeld. Een arbeidsovereenkomst en de daarbij horende verplichting om iedere dag naar het werk te komen kennen ze daar niet. Zo was een van de Eritrese mannen na zijn eerste dagen erg moe en bleef daarom een dagje thuis om bij te slapen. Iets wat in Eritrea normaler is, omdat ze daar die verplichtingen niet zo kennen. Een dag niet werken is een dag geen geld. Alleen stonden onze collega’s raar te kijken toen hij die ochtend niet op het werk aanwezig was en werden ongerust. Na een paar keer bellen kreeg de tolk hem te pakken en er bleek dus gelukkig niets aan de hand te zijn. Door in gesprek te gaan met elkaar kom je achter de redenen van bepaald gedrag. We leren beiden van deze cultuurverschillen en vinden daar uiteindelijk onze weg in met elkaar. En soms moet je er ook maar gewoon om glimlachen!’’  

Dat alle begin moeilijk is, kunnen Kiflemariam en Haben beamen. Het werktempo ligt bij ESA hoger dan ze in Eritrea gewend waren. Waar een zelf ingeplande rustdag in Eritrea de gewoonste zaak van de wereld is, kwam het telefoontje van een bezorgde teamleider bij ESA voor Kiflemariam als een verrassing. De eerste twee maanden waren voor Kiflemariam en Haben erg zwaar. Het vroege beginnen, lange werkdagen en nieuwe collega’s gaven reden tot stress. Daarom namen de collega’s van ESA  het voortouw om de Eritrese werknemers meer op sleeptouw te nemen. Relatief eenvoudige zaken als een bemoedigend gesprek - soms met handen en voeten, en afwisseling in werkzaamheden zorgden voor rust bij Kiflemariam. Terugkijkend op deze periode geeft hij aan: ‘’Er is een last van mijn schouders gevallen, ik wilde het zo graag goed doen! Daarom zette ik veel druk op mijzelf. Nu hoor ik van mijn collega’s dat ik het zelfs wat rustiger aan moet doen.’’

Juist de begeleiding op de werkvloer is belangrijk. Het doorbreken van de taalbarrière, maar vooral ook het ontwikkelen van werknemersvaardigheden is essentieel, ziet ESA. Rowie: “Onze tolk helpt ze hier ook bij. Daarnaast worden ze via Inburgeringscentrum Apeldoorn en het werkbedrijf van de gemeente ondersteund met een maatschappelijke hulp. We vinden het fijn als we statushouders op deze manier aan een baan kunnen helpen en zo bij kunnen dragen aan integratie in de Nederlandse maatschappij. Uiteindelijk moeten we dit met z’n allen doen.’’

Er is een last van mijn schouders gevallen, ik wilde het zo graag goed doen! Daarom zette ik veel druk op mijzelf. Nu hoor ik van mijn collega’s dat ik het zelfs wat rustiger aan moet doen. - Kiflemariam

Ons interview loopt ten einde. Plots haalt Kiflemariam zijn mobiel uit zijn zak en begint driftig te zoeken. Zo snel als de mobiele telefoon tevoorschijn werd gehaald, is deze ook omgekeerd. Op het scherm zien we een foto van Kiflemariam en zijn collega’s met hun eerste contract in de hand. Onze kennis op het gebied van Eritrees is gedurende het interview niet noemenswaardig verbeterd, maar de brede glimlach van Kiflemariam doorbreekt iedere taalbarrière! De tolk ziet het tafereel werkeloos aan. Voor de trots van Kiflemariam schieten in zowel het Eritrees als het Nederlands woorden tekort.

 

  • Deze site maakt gebruik van cookies
  • Verberg deze melding